Engel
Engel is één van de langstlopende kunstprojecten van P-Luck. Engel kan worden gezien als een performatief oefenveld voor het onderzoeken van subject-posities en transformatie. Hierbij gaat het om objectificatie van een deel van het subject P-Luck en plaatsing hiervan in een artistiek-filosofisch Deleuziaans geïnspireerde context.
“Je huid houdt niet meer van jou” zei ze. Hij dacht het tegenovergestelde. Maakte van een enkeltje DSM een enkele reis retour. Een permanent liminele conditie realiserend met cellen die maar kortstondig aan hun eigen ideaalbeeld voldoen. Uit: Routeteksten, Engel P-Luck
Engel speelt binnen de bredere kunstpraktijk van P-Luck die onder meer bestaat uit performance, performatieve tekeningen en tekst(-voordracht).
Becoming Engel
Er was eens. In de schemerige krochten van een kunstacademie-mediatheek vond een gedachtegoed Pluck (eigenlijke roepnaam “Mariska”). Het boek The Ethics of Sexual difference van Luce Irigaray verleidde Engel – wiens naam toen dus officieus “Pluck” was – toen ze (later “hij”) een publicatie zocht op de boekenplank erboven. Pluck vergat het beoogde werk en nam de uitnodiging aan van het uit stekende boek. Bladerend vond Pluck (later ook wel “P-Luck”, dat als Piet Geluk kan worden gelezen) een aantal pagina’s over het fenomeen engel. Engel als concept. Een buiten-Bijbelse engel. Een soort van filosofische engel. Een wezen met een hoog Misschien-gehalte. Gevoed door regelmatige de- en reterritorialisering. Misschien. Twee vrij vertaalde citaten uit de tekst van Irigaray:
“de engel is degene die onophoudelijk beweegt van identiteit naar identiteit, degene die eindeloos blijft openen en herdefiniëren”,
“de engel representeert een andere lichamelijkheid: niet te reduceren tot filosofie, theologie en moraliteit, verschijnt de engel als een boodschapper van een ethiek via kunst, zonder dat hen in staat is meer te geven dan het gebaar dat het representeert”,
Pluck herkende het concept engel. Zag Engel als mogelijkheid. Het oppakken van “engel” uit de tekst van Irigaray is richting de filosofe overigens te zien als een oppervlaktebeweging. Zij heeft haar eigen narratief. Bij Pluck – op moment van schrijven “Engel Antonin” – gaat het met “engel” om iets anders. Iets anders. Gaat het om het bevragen van het culturele desoxyribonucleïnezuur, het bevragen van duale denkmechanismen en (de-)codering. Misschien.
“Men mag zich namelijk afvragen of er eigenlijk wel tegenstellingen bestaan. Het is niet onmogelijk dat tegengestelde dingen op een pijnlijke manier verwant, verbonden, verstrengeld en misschien identiek zijn. Misschien! Maar wie zou zich om zulke gevaarlijke Misschien’s druk willen maken!” Voorbij goed en Kwaad, Friedrich Nietzsche
Nogmaals, Engel beweegt verre van de Bijbelse engelen. Het niet-patriarchale goddelijke in hun bestaan nog uit te kristalliseren. Met inspirator Antonin Artaud: “Om een einde te maken aan het oordeel van God”. In den beginne kreeg Engel vorm in een soort van alter ego van Pluck. In de loop van de tijd bleek echter de (kunst-matige) fixatie van Engel in een personage niet overeen te komen met wat Pluck zocht. Er was iets dat zich meer in het leven zelf ophield, in het gebaar. Er zat niets anders op dan te fuseren.
Fuseren, een proces waarmee Maria Margaretha (zijn officiële namen in deze jaren), met zo’n 20 jaar bedrijfseconomische kennis en werkervaring, wel bekend was. Burger-administratief werd het samengaan expliciet gemaakt met een formele naamswijziging.
Letters en vlees: een aantal jaar voordat Pluck Engel in zichzelf ontwaarde, had ze een professioneel visitekaartje: “MSc. Mariska Baars-Pluck RA RE EMITA CIA CISA”. Het resultaat van een tot dan toe cis-heteronormatief bestaan, veel studie en zo’n twintig jaar assurancepraktijk. Met haar overstap van de financiële wereld naar de kunstacademie ging de beroepsaanduidingen RA RE EMITA CIA en CISA verloren. Met de herstructurering van het sociale leven en het verlaten van de cis-heteronormatieve fundering verdween een deel van zijn achternaam.
De koerswijzigingen resulteerden in “MSc. Maria Margaretha (roepnaam Mariska) Pluck”. Dat werd later dus “Engel Pluck”. Meester in de exacte wetenschappen, “MSc.” is een blijvende en verhoudt zich aangenaam eigenaardig tot “kunstenaar”. De titel Msc. is overigens verkregen met een onderzoek naar changemanagement procedures bij bedrijfsgrens overschrijdende informatiesystemen. Zo ver liggen het exacte en artistieke traject niet uit elkaar. Bij een artistiek/filosofische perspectief op het overschrijden van grenzen en het uitdagen van gevestigde kaders, komt de eerder al even genoemde Franse (toneel)schrijver Antonin Artaud in zicht:
“Wanneer je hem een lichaam zonder organen hebt gemaakt, dan zul je hem bevrijd hebben van al zijn automatische reacties en teruggeven aan zijn ware vrijheid” Uit: Pour en finir avec le jugement de dieu” van Antonin Artaud (uit eerder vermeld audio-fragment).
Een Lichaam zonder Organen (LzO) is een toestand van pure en ongeordende energie. Vergelijkbaar met een ei in het beginstadium, voorafgaand aan enige stratificatie, vóór de (richtinggevende) bevruchting. Het ei in het stadium van ongedifferentieerde potentie, in de gedachte van Artaud ver weg van vaste biologische en maatschappelijke structuren. Weg van structurerende en heersende instituten, schema’s en coderingen, dogma’s en religie.
LzO is uitgewerkt door filosoof Deleuze en psychoanalist Guattarí. Zij werkten ook Becoming (wording) uit: dat de essentie van iets veranderlijk en wordt. Toegespitst op identiteit noemt plaatst filosofe Braidotti het in “nomadische subjectiviteit”: menselijke identiteit is vloeibaar, voortdurend in beweging. In diepe verbinding met de wereld.
Be(com)ing Trans Man
Sinds 8 juli 2026 verandert Engel met testosterone vleugeloefeningen hun lichamelijke structuur en codering. Met het transdermale script van masculinisering zet P-Luck de beweging voort van “vrouw” naar “(non-)binair” naar “transmannelijk”. De biologische vorm komt zo steeds meer in lijn met de innerlijke energetische balans. Een wording onder de huid, in het bloed, in het vlees. Het wachten op de BRP-wijziging, op 8 september, in de gemeentelijke ruimte gaf een update van W8, een performatieve installatie 8 jaar eerder in een wijkservicecentrum.
Met de transitie een nieuwe naam: Engel Antonin, (Trans)Man.
Becoming Nomad
Op 31-8-2026 heeft Engel Antonin UTosia losgelaten. Richting een belichaamd ruimtelijk onderzoek in een andere dynamiek met de wereld.
Engel. Mariska zou Engel willen omschrijven als een subjectruimte: de ruimte die een individu krijgt, creëert, om een eigen identiteit te vormen en om vanuit eigen verlangen of autonomie te handelen.
