In het leven van Engel zijn subject (de kunstenaar) en object (lichaam) met elkaar vermengd. “Engel” is een levenskunst-project dat veranderlijkheid en lichamelijke onbepaaldheid (in brede zin) expliciet maakt. En dat, enigszins paradoxaal en MISSCHIEN ook niet, structuralistisch van aard is. In de mediatheek van een kunstacademie vond een boek Pluck. The Ethics of Sexual difference (Luce Irigaray) stak uit terwijl Engel (toen nog “Pluck”) een boek zocht op de plank eronder. Pluck vergat het beoogde boek en nam de uitnodiging aan van het uit-stekende boek. Bladerend vond Pluck (later ook wel: “P-Luck”) een aantal pagina’s over het fenomeen engel. Niet de Bijbelse engel. En ook niet de engel als een ding met vleugels. Meer een soort van filosofische engel. Een engel, Deleuziaans verwoord, als een belichaming van continue de- en reterritorialisatie, als een (vluchtige) belichaming van Becoming. Twee citaten (vrij vertaald):
“de engel is degene die onophoudelijk beweegt van identiteit naar identiteit, degene die eindeloos blijft openen en herdefiniëren”,
“de engel representeert een andere lichamelijkheid: niet te reduceren tot filosofie, theologie en moraliteit, verschijnt de engel als een boodschapper van een ethiek via de kunst, zonder dat hen in staat is meer te geven dan het gebaar dat het representeert”,

Een deel van het bewegen is conceptueel en administratief/ talig van aard. Tegelijkertijd is het bewegen als geheel te zien als levens-performatief. In het paspoort van nu “Engel” stonden oorspronkelijk de voornamen “Maria” en “Margaretha”. Daarbuiten was de roepnaam Mariska. Deze roepnaam werd gedurende een overgangsfase “Pluck” en daarmee genderloos van aard. Later veranderde Pluck via de rechtbank hun officiële voornamen “Maria”en “Margaretha” in “Engel” (waar ook “Pluck” in oploste).

Met deze wijziging werd het lichaam in naamgeving losgekoppeld van katholieke wortels en expliciete vrouwelijkheid. Impliciet een uiting van eindeloos openen en herdefiniëren.

Er was meer qua naamgeving. Op een zeker moment was de volledige omschrijving van nu “Engel”: MSc. Mariska Baars-Pluck RA RE EMITA CIA CISA naar Mariska Baars-Pluck. Een deel van de achternaam verviel met een liefdevolle sociaal-administratieve herstructurering van het leven en het verlaten van de heteronormatieve standaard. De beroepsaanduidingen RA RE EMITA CIA CISA losten op in de overstap van de financiële en IT-wereld naar kunstenaarschap. De “Meester in de exacte wetenschappen” (MSc.), dat zich met een vraagteken verhoudt tot de inhoud van de er aan ten grondslag liggende studie, accountancy. MSc. is een titel, geen beroepsaanduiding, en daarmee in principe blijvend. MSc., een term die zich aangenaam eigenaardig verhoudt tot de huidige omschrijving van Engel als kunstenaar. MISSCHIEN. De titel Msc. is verkregen met een onderzoek naar assurance (= geruststelling bedrijfseigenaren, toezicht- en aandeelhouders) omtrent bedrijfsgrensoverschrijdende informatiesystemen. En die assurance richtte zich grotendeels op changemanagement procedures.
In 2026 vinden verdere exploratie en realisatie van een andere lichamelijkheid plaats.