haar werk

sinds een jaar of 6 verzamel ik haar. het begon ermee dat ik mijn eigen haar meenam bij de kapper, of verzamelde als ik mezelf kaal schoor, tegenwoordig werk ik ook met het haar van anderen dat ik bij de kapper krijg.

haar houdt voor mij verband met identiteit, realiseer ik me na een paar jaar knippen. performativiteit in het dagelijks bestaan ook. van lang naar kort, “vrouwelijke” en “mannelijke” kapsels, het regelmatige compleet kaal scheren, van alles is mijn hoofd gepasseerd.

Becoming Animal, Engel8ig, Berlin (foto: Tim Boultwood)

haar is een werkbaar medium voor waar het me in mijn werk om gaat: het engelachtige: het spel met categorisering, ontdefiniƫren, de continue transformatie. in as is het lichaam (het tot as gemaakte haar is metaforisch voor het lichaam) niets en alles tegelijkertijd. zonder huidskleur, geslacht, leeftijd, ratio, zonder ego. sterker nog: het haar as is zonder DNA. bovendien heeft as potentie: om alles te kunnen worden.

“Komma “, Kunstliefde, expositie “Going On”, maart 2021

haar/ aswerken waren de kern van de expositie Engel8ig in Berlijn, naast ander werk met haar, link. Een aantal werken werd getoond bij Kunstliefde in Utrecht, deel uitmakend van de exposities Going On (2021) en Nieuwe Liefde (2019).

we zijn kosmisch, sterrenstof. slechts een tijdje omhuld door een huid. wat zo zn voordelen heeft. en uitdagend tegelijkertijd: met het lichamelijk zijn, zijn we niet alleen subject maar ook object, vangbaar in de taal, in machtstructuren, sociale mechanismen, in denkpatronen.

de schijn rukt Waar de contouren van het lijf, Kunstliefde, expositie Het Gerucht, april-mei 2020

GERUCHT- pluck, De Schijn rukt Waar de contouren van het lijf ‘Door de catalogus van Moesman bladerend werd ik meteen gegrepen door Mei. Het gezicht dat ontbreekt, het gezicht dat misschien ook maar de schijn is van wat of wie we zijn. Ik heb het ontbrekende deel als uitgangspunt genomen.
De kern is as, verbrand mensenhaar dat voor mij een metafoor is voor de kosmos die we eigenlijk zijn, het deel dat we daar vanuit maken, slechts tijdelijk gehuld in huid dat ons tot iets maakt. In as zijn we ontdaan van alle uiterlijke kenmerken zoals leeftijd, huidskleur en geslacht. De as is opgenomen in een (doden)masker van kunsthars met de bedoeling een beeld te maken over de schijn die we zijn. Misschien is alleen onze as, kosmische materie, echt, verhuld door een dikke laag plastic.’

procesvideo